Duurzame vis

"Duurzaam visserij daar gaan wij voor"

Duurzame Vis Logo

Eerlijke en duurzame vis

Duurzame Vis

Het Marine Stewardship Council-keurmerk (MSC) staat op visproducten die afkomstig zijn van duurzame visserij.
Bij duurzame visserij worden visstanden duurzaam beheerd. Zo wordt er zo min mogelijk schade toegebracht aan het leven in de zee en zorgt voor weinig bijvangst. Het keurmerk houdt geen rekening met dierenwelzijn.

MSC heeft als doel verantwoordelijk beheer van de voorraden vis, schaal- en schelpdieren te bevorderen en te belonen. MSC heeft een onafhankelijke norm voor duurzame en goed beheerde visserij ontwikkeld. In Nederland zijn o.a. zalm, tonijn, koolvis, garnalen en heek met MSC-keurmerk verkrijgbaar. Jaarlijks komen er nieuwe soorten bij. De visserij is steeds grootschaliger geworden. Daardoor worden veel vissoorten overbevist. Dat betekent dat er te weinig vis is om het bestand op peil te houden. Enkele vissen worden bedreigd met uitsterven. Dat geldt bijvoorbeeld voor paling.

De Food and Agriculture Organization (FAO) rapporteert dat bijna 80% van de wateren is overbevist. Meer dan de helft van de gebieden waar gevist mag worden, is bijna volledig leeggevist.
Ook andere factoren hebben invloed op de hoeveelheid vis. Denk aan veranderingen in de watertemperatuur, aanwezigheid van roofvissen en -vogels, de hoeveelheid voedsel in zee, het winnen van olie en de aanwezigheid van windparken.

Overbevissing

Om overbevissing op zee tegen te gaan, worden in de EU vangstquota vastgesteld. Het gaat om een niveau waarbij er voldoende volwassen vissen overblijven om voor voldoende nageslacht te zorgen. De Raad van Europese visserijministers stelt jaarlijks de Total Allowable Catches vast (TAC’s). Een quotum is de totale hoeveelheid die van een vissoort in een jaar mag worden gevangen in de Europese wateren. Dat zijn de wateren tot ruim 300 kilometer uit de Europese kust. De wateren daarbuiten zijn internationaal.

Visquota

De visquota worden vastgesteld op grond van wetenschappelijke adviezen van visserijbiologen. Het quotum voor een vissoort wordt verdeeld over alle landen van de EU met een vissersvloot. Elk land krijgt zijn eigen quotum. De Nederlandse vissers verdelen onderling het toegewezen quotum. Landen en vissers mogen de toegewezen quota onderling uitwisselen.
Er gelden hiernaast nog andere regels en beperkingen. Bijvoorbeeld in welke gebieden niet gevist mag worden. Zo zijn er in de Noordzee 4 gebieden die worden beschermd.
Soms mag er tijdelijk geen vis meer gevangen worden als er een tekort dreigt. Ook zijn er regels voor hoe de vis aan land gebracht moet worden en de maten die gevangen vis minimaal moet hebben. Verder gelden er regels om bijvangst te beperken.

Beschermd zeereservaat

Enkele delen van de oceanen zijn bestempeld als beschermd zeereservaat. Dit zijn gebieden die vissen opzoeken om zich voort te planten of te eten. In deze gebieden mag niet worden gevist. Ruim een half procent van de oceanen draagt de naam beschermd zeereservaat.